Voor het eerst schrijft Marilyn French openhartig en intiem over haar eigen leven. In maart 1992 werd terminale kanker bij haar geconstateerd. Hoewel er volgens de artsen eigenlijk geen hoop op genezing meer was, moest ze chemotherapie en bestraling ondergaan, die echter een hoge koorts veroorzaakten. Tot overmaat van ramp bleek ze allergisch voor antibiotica waarmee de koorts werd bestreden, waardoor ze in een coma raakte van waaruit geen dokter verwachtte dat ze ooit nog zou ontwaken. Maar tegen alle verwachtingen in werd Marilyn French wel degelijk wakker, een wonderbaarlijk herstel had plaatsgevonden. 'Mijn seizoen in de hel' is een verhaal over ziekte, doorzettingsvermogen en herstel, over de zwakte van het lichaam en de daarbij behorende wanhoop en onmacht - maar bovenal over de liefde die Marilyn French ondervond van de mensen in haar omgeving: haar kinderen en haar vriendinnen, die haar tot onmisbare steun waren. Het is een eerlijk en ontroerend verslag over een gruwelijke periode.