De behandeling van figuratie in de Biedermeier-tijd en zijn uitlopers (1815-1875) verbaast me telkens weer.
Bijna zonder het te beseffen tekenen zij hun figuren met de essentie nodig om een karakter of emotie uit te drukken.
We denken vaak dat het 'gladde' een kenmerk van het burgerlijke is, maar ik denk dat het eerder een zoeken is naar de kern om een onderwerp zo economisch mogelijk neer te zetten.
Het verbaast me dan ook niet dat latere kunststromingen zoals bijvoorbeeld de art deco en de abstracte richtingen hun inspiratie ook wel eens bij de Biedermeier-kunstenaars vonden.

Kijk naar deze mooie pastel achter glas.
Het kind in blauwe jurk houdt een mandje appelen en peren vast.
Het kijkt ons bijna glimlachend aan.
Er is geen achtergrond, je hebt de blauwe vlak van de kledij, het donkere van het fruit, het lichte van het gezicht.
Het zou net zo goed een modern werk kunnen zijn waarin de uitdrukking meer telt dan de technische details die de juiste anatomie moeten waarborgen.

Een erg mooie pastel uit de tweede helft van de 19de eeuw.
De lijnen door de foto zijn de lijnen van een vloerweerspiegeling.
In vrij goede staat, onderaan rechts scheurtjes maar die kunnen door het glas niet verder uitbreiden.

Sobere zwarte houten kader, lichtjes beschadigd. Glas.

46 cm x 53,5 cm
Een mooie aanwezigheid in kamer met veel licht.