BERNHARD KRETZSCHMAR, geboren in 1889 in Döbeln was een Duitse schilder en etser.

Hij volgde kunstschool in Dresden, uitstappen naar Zuid Duitsland en Zwitserland (1910) en reizen naar Spanje en Italië.
In de kunstacademie van Dresden sloot hij vriendschap met Peter August Böckstiegel en Conrad Felixmüller met wie hij later de beweging '1917' stichtte.
Nadat hij de eerste wereldoorlog als 'Sanitätssoldat' had doorgemaakt keerde hij terug naar Gostritz bij Dresden. In 1920 vernietigde hij al zijn werken en begin daarna expressionistische en ekspressief realistische grafiek te maken waarmee hij snel bekend en beroemd werd.

Hij werd bekend als vooraanstaand kunstenaar van de neue Sachlichkeit, de nieuwe zakelijkheid.
Bij de opkomst van de nazi's werden 47 werken uit de Duitse musea in beslag genomen en als 'entartet' (ontaard) bestempeld.
Bij het verschrikkelijke bombardement van Dresden, 13 februari 1945 ging een groot deel van zijn werk verloren.

Na de oorlog werd hij in 1946 professor aan der Hochschule für bildende Künste in Dresden.. In 1959 kreeg hij de Nationalpreis van de toenmalige DDR.
Hij overleed in Dresden in 1972.

Deze mooie gravure stelt zijn (tweede) vrouw Stilijanow Hildegard voor met hun zoontje Peter.
Ze is gemaakt op hand geschept papier met watermerk , in potlood op de achterkant: p.m. Bernard Kretzschmar , 1950, waarschijnlijk door de weduwe van de kunstenaar Hildegard. (post mortem: p.m.)
Totaal: 53 cm x 40 cm
Gravure: 23 x 30,8 cm

Buiten de gravure enkele plooiranden, gekreukt, maar die zijn makkelijk weg te werken in nieuwe passepartout.
Het werk zelf draagt nummer 75 op achterkant.
Een merkwaardige gravure, kunstwerk en document.
Niet gekaderd dus.