Rudolf Burkhardt (1894-1972) probeert in dit stilleven te tonen wat de essenties van een afbeelding zijn zoals hij ook in zijn andere werken de werkelijkheid herleidde tot bijna geometrische proporties.
In dit stilleven, olie op hardplaat, leidt die ingetogenheid inderdaad tot het wezenlijke: met een woordspeling zou je het over de zure appel en de zoete ui kunnen hebben, maar ze zijn broederlijk of zusterlijk altijd in elkaars gezelschap.
Het lange formaat brengt nog meer de rust in een ruimte: plaats voor de kijker. (op de lege stoel?)

75 cm x 41 cm gekaderd