143 blz
Opgewekt liggen de heuvelen te zien naar 't witte dorp met zijn rode daken, en naar den hof van mijnheer Pastoor, waar populieren rond een vijver rillen. De lente is als een optocht aan 't naderen; hij blaast zijn deugd over de landen, en giet de honigkruik der zonne uit.
Witte wolkenvaandels juichen van achter den aardbol omhoog, en gouden vijvers drijven achter de veldschaduwen mee.
De buiken der heuvelen zijn bekleed met velden, rosse en groene tapijten; en zaaiers stappen zwart tegen de zilveren lucht; ossen trekken ploegen, en een witte stenen windmolen zwaait zijn armen als een vreugdig kind. Mensen wijzen naar weerkerende vogelenkladden, hogo in de lucht. Er waaien geruchten en mastebossengeuren...